Η απόφαση 2010/320/ΕΕ του Συμβουλίου της ΕΕ, που εκδόθηκε με έρεισμα τα άρθρα 126 παρ. 9 και 136 παρ. 1 περ. α ΣΛΕΕ, τροποποιεί την προγενέστερη απόφαση 2010/182/ΕΕ του Συμβουλίου της ΕΕ. Με την τελευταία, η Ελληνική Δημοκρατία, εισερχόμενη στο δεύτερο στάδιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (άρθρο 126 παρ. 9 ΣΛΕΕ), εκλήθη στις 16/02/2010 να υιοθετήσει μέτρα που της απηύθυνε το Συμβούλιο της ΕΕ, προκειμένου να επιτύχει τη μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης (βλ. πιο αναλυτικές παρατηρήσεις για τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος στο ενημερωτικό σημείωμα που συνοδεύει την απόφαση 2010/182/ΕΕ). Η υπογραφή, ωστόσο, στις 03/05/2010, του «Μνημονίου Συνεννόησης» (“Memorandum of Understanding”) μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δημιούργησε την ανάγκη ευθυγράμμισης των μέτρων της απόφασης 2010/182/ΕΕ με εκείνων που προβλέπονται στο «Μνημόνιο Συνεννόησης». Και τούτο διότι η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν έπαυσε μετά την υπογραφή του «Μνημονίου Συνεννόησης», αλλά, αντίθετα, εξακολουθούσε να υφίσταται. Η αναγκαία αυτή ευθυγράμμιση συντελέστηκε με την απόφαση 2010/320/ΕΕ, όπου, με μία μέθοδο τύπου «copy – paste», τα μέτρα του Μνημονίου αναγορεύθηκαν σε μέτρα που οφείλει να λάβει η Ελληνική Δημοκρατία στο πλαίσιο της διαδικασίας του υπερβολικού ελλείμματος. Μάλιστα, ενώ, με βάση την πλειοψηφία της (Ολ.) ΣτΕ 668/2012, το «Μνημόνιο Συνεννόησης» δεν έχει ούτε νομικά δεσμευτικό χαρακτήρα ούτε χαρακτήρα διεθνούς συνθήκης, γίνεται δεκτό ότι με την απόφαση 2010/320/ΕΕ δημιουργούνται υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους, σύμφωνα με το δίκαιο της ΕΕ, εν σχέσει με την πραγματοποίηση των παραπάνω μέτρων [βλ. σκέψη 28 (Ολ.) ΣτΕ 668/2012 καθώς και σελ. 80 από τη σχετική εισήγηση της Συμβούλου Ειρ. Σαρπ σε www.constitutionalism.gr]. Και τούτο διότι η απόφαση συνιστά νομικά δεσμευτική πράξη του παράγωγου δευτερογενούς ενωσιακού δικαίου (όπως ο κανονισμός και η οδηγία).

Σε αντίθεση με τη νομισματική ένωση, όπου και συντελέστηκε η μεταβίβαση της νομισματικής κυριαρχίας των κρατών-μελών της ευρωζώνης σε υπερεθνικό επίπεδο, με την ΕΕ να έχει αποκλειστική αρμοδιότητα στη νομισματική πολιτική για τα προαναφερθέντα κράτη-μέλη (βλ. άρθρο 3§1 περ. γ ΣΛΕΕ), η άσκηση της οικονομικής πολιτικής παρέμεινε, καταρχήν, σε εθνικό επίπεδο. Στον κανόνα αυτόν εισάγονται δύο εξαιρέσεις με τις αρχές i) του συντονισμού των οικονομικών πολιτικών των κρατών-μελών μέσω συγκριμένων ενεργειών του Συμβουλίου (βλ. άρθρο 121 ΣΛΕΕ) και ii) της δημοσιονομικής πειθαρχίας, στο πλαίσιο της οποίας εντάσσεται και η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος του άρθρου 126 ΣΛΕΕ. Η τελευταία διαδικασία κινήθηκε από το Συμβούλιο της ΕΕ κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, για δεύτερη φορά (μετά το 2004), στις 27/04/2009, οπότε και με την υπ’ αριθ. 2009/415/ΕΚ απόφαση του Συμβουλίου της ΕΕ (ΕΕ L 135/30.5.2009) διαπιστώθηκε ότι στην Ελλάδα υπάρχει υπερβολικό έλλειμμα. Μάλιστα, λόγω της αποτυχίας της να περιορίσει το έλλειμμα με δική της πρωτοβουλία, κατά το πρώτο στάδιο της διαδικασίας του υπερβολικού ελλείμματος, η Ελληνική Δημοκρατία, εισήλθε, στις 16/02/2010, στο δεύτερο στάδιο που προβλέπει η ίδια διαδικασία. Ειδικότερα, την ημέρα αυτή εκδόθηκε η απόφαση 2010/182/ΕΕ με την οποία η χώρα κλήθηκε να υιοθετήσει μέτρα που της απηύθυνε το Συμβούλιο της ΕΕ, προκειμένου να επιτύχει τη μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης. Άξιο ιδιαίτερης μνείας αποτελεί το διπλό νομικό έρεισμα της απόφασης αυτής, δηλαδή όχι μόνο το άρθρο 126 παρ. 9 ΣΛΕΕ, το οποίο, αναφερόμενο στη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, αφορά όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, αλλά και το άρθρο 136 παρ. 1 ΣΛΕΕ, που αφορά μόνο τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης. Μεταξύ των επειγόντων δημοσιονομικών μέτρων, που έπρεπε να ληφθούν, σύμφωνα με την απόφαση 2010/182/ΕΕ του Συμβουλίου, περιλαμβάνονταν μείωση του μισθολογικού κόστους, μέσω της διατηρήσεως σταθερών των ονομαστικών μισθών των υπαλλήλων της κεντρικής κυβέρνησης, της τοπικής αυτοδιοίκησης, των οργανισμών του δημοσίου και των λοιπών δημόσιων φορέων, μείωση του αριθμού του απασχολούμενου στον ευρύτερο δημόσιο τομέα προσωπικού, περικοπή των ειδικών επιδομάτων που καταβάλλονται στους δημοσίους υπαλλήλους, ονομαστικές περικοπές των μεταβιβάσεων που καταβάλλονται στο πλαίσιο του συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως, συμπεριλαμβανομένων και μέτρων περιορισμού της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των επιδομάτων και δικαιωμάτων, αύξηση των εσόδων μέσω της εφαρμογής ενιαίας κλίμακας προοδευτικής φορολογήσεως για όλες τις πηγές εισοδήματος και οριζόντια ενοποιημένη μεταχείριση για τα εισοδήματα από την εργασία και το κεφάλαιο, κατάργηση όλων των απαλλαγών και των περιπτώσεων αυτοτελούς φορολογήσεως, καθιέρωση φορολογήσεως βάσει τεκμηρίων για τους αυτοαπασχολούμενους και αύξηση ειδικών φόρων καταναλώσεως. Η πλειονότητα των μέτρων αυτών υλοποιήθηκε με τον ν. 3833/2010 «Προστασία της εθνικής οικονομίας – Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης» (Α΄ 40), ο οποίος δημοσιεύτηκε στις 15/03/2010. Τέλος, η απόφαση 2010/182/ΕΕ έχει εξαιρετική σημασία και από την άποψη ότι αυτή αποτέλεσε τη βάση για το οικονομικό πρόγραμμα κοινής αποδοχής που καταρτίστηκε μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης, Επιτροπής, ΕΚΤ και ΔΝΤ, το οποίο κατέληξε να λάβει τη μορφή του «Μνημονίου Συνεννόησης» (“Memorandum of Understanding”) που υπογράφηκε στις 03/05/2010 μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΕκδίδομε τον ακόλουθο νόμο που ψήφισε η Βουλή:Άρθρο πρώτο Κύρωση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίουπου τροποποιεί το άρθρο 136 της ΣΛΕΕ Κυρώνεται και έχει την ισχύ, που ορίζει το άρθρο 28παρ. 1 του Συντάγματος, η Απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 25ης Μαρτίου 2011, που τροποποιεί το άρθρο 136 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με μηχανισμό σταθερότηταςγια τα κράτη − μέλη με νόμισμα το ευρώ (EL 6.4.2011 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 91/1),το κείμενο της οποίας σε πρωτότυπο στην ελληνική γλώσσα έχει ως εξής:

Κύρωση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Έγκριση Σχεδίου Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε. Τ.Χ.Σ.), της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιτωτικής Σταθερότητας (Τ.Χ.Σ.) και της Τράπεζας της Ελλάδος και παροχή εξουσιοδοτήσεων για την υπογραφή της Κύριας Σύμβασης». Ν. 4060/2012 (ΦΕΚ Α’ 65/22.03.2012) Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εκδίδομε τον ακόλουθο… Read More »

Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 14.3.2012 «Έγκριση Σχεδίου Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε.Τ.Χ.Σ.), της Ελληνικής Δημοκρατίαs, του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Τ.Χ.Σ.) και της Τράπεζας της Ελλάδος και παροχή εξουσιοδοτήσεων για την υπογραφή της Κύριας Σύμβασης» (ΦΕΚ Α΄ 55/14.3.2012). Εγκρίνεται το σχέδιο της «Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης» (Master Financial Assistance Facility Agreement) με το Ε.Τ.Χ.Σ. Επιλέγεται η μορφή της Π.Ν.Π., προκειμένου να υπογραφεί άμεσα (στις 15 Μαρτίου 2012) η Σύμβαση, ώστε να εκταμιευθεί η πρώτη δόση στις 19 Μαρτίου 2012. Στο Παράρτημα της Πράξης παρατίθεται το επίσημο κείμενο του σχεδίου σύμβασης στην αγγλική γλώσσα και σε ελληνική μετάφραση.

N. 4046/2012 «Έγκριση των Σχεδίων Συμβάσεων Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε.Τ.Χ.Σ.), της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Τράπεζας της Ελλάδος, του Σχεδίου του Μνημονίου Συνεννόησης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Τράπεζας της Ελλάδος και άλλες επείγουσες διατάξεις για τη μείωση του δημοσίου χρέους και τη διάσωση της εθνικής οικονομίας» (ΦΕΚ Α΄ 28/14.02.2012). Με τον Ν. 4046/2012 υλοποιείται η αναδιάταξη του ελληνικού χρέους, όπως συμφωνήθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της 26.10.2011 σε συνέχεια της δήλωσης της 21.7.2011 των επικεφαλής των κρατών μελών της ευρωζώνης και των οργάνων της ΕΕ, βάσει της οποίας συστάθηκε στις 7.6.2011 το «Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας» (Ε.Τ.Χ.Σ.) “European Financial Stability Facility” (EFSF). Η χρησιμοποίηση του Ε.Τ.Χ.Σ. ως φορέα χρηματοδότησης συναρτάται με την υπογραφή Μνημονίου Συνεννόησης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ελλάδας και της Τράπεζας της Ελλάδος, πριν από την υπογραφή των συμβάσεων χρηματοδοτικής διευκόλυνσης, τα σχέδια των οποίων εγκρίνονται με τον παρόντα νόμο. Στο Μνημόνιο Συνεννόησης, το οποίο αποτελείται από τρία μέρη (Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής, Συνεννόησης στις συγκεκριμένες προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής και Τεχνικό Μνημόνιο), περιλαμβάνονται αναλυτικά οι όροι και οι προϋποθέσεις που αποτελούν προαπαιτούμενα για την υπογραφή και θέση σε ισχύ των συμβάσεων χρηματοδοτικής διευκόλυνσης. Σημειώνεται ότι το παρόν Μνημόνιο είναι ξεχωριστό και συμπληρώνει το αρχικό Μνημόνιο Συνεννόησης της 3.5.2010.

Με τον Ν. 3899/2010 «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας» (ΦΕΚ Α΄ 212/17.12.2010) λαμβάνεται σειρά δημοσιονομικών, φορολογικών και οργανωτικών μέτρων, καθώς επίσης τροποποιείται το εργατικό δίκαιο, ατομικό και συλλογικό, με σκοπό την εφαρμογή του προγράμματος στήριξης της οικονομίας, όπως αναθεωρήθηκε στις 22.11.2010.