Τα τελευταία χρόνια, ιδίως από το 2009 και έπειτα, παρατηρείται η συστηματική προσφυγή της εκάστοτε κυβέρνησης στην έκδοση πράξεων νομοθετικών περιεχομένου (π.ν.π.), προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα ποικίλα αναφυόμενα προβλήματα κατά την ενάσκηση της πολιτικής τους. Πιο πρόσφατο παράδειγμα αποτέλεσε η από 10.6.2013 π.ν.π., η οποία δίνει τη δυνατότητα σε υπουργούς να προχωρούν σε συγχωνεύσεις φορέων… Read More »
1. Στις 11 Ιουνίου εκδόθηκε η κοινή υπουργική απόφαση (κ.υ.α.) που έκλεισε την ΕΡΤ. Για την ακρίβεια, αυτή η κ.υ.α. προβλέπει έξι πράγματα: (α) Καταργείται η ΕΡΤ Α.Ε. και οι θυγατρικές της, (β) Διακόπτεται η μετάδοση ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών, η λειτουργία διαδικτυακών ιστοτόπων και κάθε άλλη δραστηριότητά της. (γ) Μεταβιβάζεται αυτοδικαίως στο Δημόσιο η περιουσία της,… Read More »
Ο συγγραφέας θεωρεί ότι το Σύνταγμα του 1975 ήταν πραγματικά πρωτοποριακό Σύνταγμα για την εποχή του, καθώς λειτούργησε ικανοποιητικά και δεν δημιουργήθηκαν ζητήματα «ανωμαλίας», όπως συνέβη με προγενέστερα Συντάγματα. Δυστυχώς όμως υπήρξε μη συνετή εφαρμογή του σε πολλές περιπτώσεις, οφειλομένη κυρίως σε εκείνους που είχαν ταχθεί να το τηρούν.Η σημερινή κρίση είναι αδιάψευστος μάρτυρας της αποτυχίας. Ενόψει αυτής της διαπίστωσης ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι ο Τόπος χρειάζεται ένα Σύνταγμα αντάξιο της Ιστορίας του και χρήσιμο για την αντιμετώπιση των δυσκολιών των καιρών και «μια νέα μεταπολίτευση».
Δύο είναι οι κρίσιμοι άξονες γύρω από τους οποίους πρέπει να κινηθεί η συζήτηση σχετικά με την επόμενη συνταγματική αναθεώρηση: α) αν το δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας πρέπει να παραμείνει κοινοβουλευτικό ή αν αντίθετα πρέπει να περάσουμε στον πλήρη διαχωρισμό της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας με την καθιέρωση προεδρικού πολιτεύματος κατά το πρότυπο ιδίως των ΗΠΑ και β) το πώς η Δικαιοσύνη θα καταστεί πιο αποτελεσματική αλλά παράλληλα με την ποιοτική της στάθμη και το πώς θα εξασφαλιστεί η όσον το δυνατό μεγαλύτερη δημοκρατική νομιμοποίησή της αλλά και η ανεξαρτησία της. Η Αναθεώρηση του Συντάγματος θα πρέπει να συμβάλει στην εμβάθυνση της δημοκρατικής νομιμοποίησης όλων των κρατικών λειτουργιών αλλά και στην ενίσχυση του φιλελεύθερου χαρακτήρα του πολιτεύματος με την πλήρη εναρμόνιση του θεσμικού πλαισίου της χώρας με τα ευρωπαϊκά δεδομένα προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων.
Νίκος Αλιβιζάτος Το Σύνταγμα και η λίστα ΛαγκάρντΚαθημερινή, 13/01/2013 Πέτρος ΠαραράςΤώρα αρχίζει η παραγραφή Γιώργος ΣωτηρέληςΌχι στο συνταγματικό λαϊκισμόΤο Βήμα 05/01/2013 Χαράλαμπος Ανθόπουλος Η αναθεώρηση του άρθρου 86 (Ι) Έθνος, 23/1/2013 Ξενοφών Κοντιάδης Άλλο παραγραφή, άλλο αποσβεστική προθεσμία Κώστας ΧρυσόγονοςΠυροτέχνημα η πρόταση για Προανακριτική Γιώργος Κατρούγκαλος Δεν μπορεί να εξεταστεί από… Read More »
“Το περιεχόμενο των εξεταζόμενων μέτρων του προτεινόμενου νομοσχεδίου παραβιάζει τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1, 4 παρ. 5, 20 παρ. 1, 21 παρ. 1 και 2, 22 παρ. 1 και 5, 25 παρ. 1 και 4, 88 παρ. 2 και 106 παρ. 1 του Συντάγματος, των άρθρων 6 της ΕΣΔΑ και 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου αυτής και του άρθρου 4 παρ. 1 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, ενώ και η διαδικασία ψήφισής του πάσχει από συνταγματική άποψη, ενόψει των άρθρων 60 παρ. 1, 72 παρ. 4, 73 παρ. 2, 74 παρ. 5 και ιδίως 76 παρ. 1 του Συντάγματος”
Πολιτική και Σύνταγμα Η επίκληση του Συντάγματος στη μετά το Μνημόνιο εποχή είναι ακατάπαυστη. Πολυάριθμα νομοθετήματα, που ψηφίστηκαν την τελευταία διετία για τη συμμόρφωση της χώρας στις δεσμεύσεις έναντι των δανειστών της ή για την υιοθέτηση συμπληρωματικών περιοριστικών πολιτικών, αμφισβητήθηκαν ως αντισυνταγματικά και τέθηκαν στην κρίση των δικαστηρίων. Εμβληματικές, με τεράστια δημοσιότητα και νομικό ενδιαφέρον,… Read More »
«Στο κείμενο αυτό, που αποτελεί επεξεργασμένη μορφή εισήγησης σε εκδήλωση που διοργάνωσαν το Πανεπιστήμιο και ο Δικηγορικός Σύλλογος Ιωαννίνων στις 2.12.2011, ο καθηγητής Γιώργος Σωτηρέλης εξετάζει κριτικά τον ισχύοντα νόμο για το Πανεπιστήμιο με βασικό κριτήριο την ακαδημαϊκή ελευθερία και τις εγγυήσεις που της δίνουν νόημα και περιεχόμενο στο πεδίο της συνταγματικής μας πραγματικότητας».
Με αφορμή την πρόσφατη Απόφαση Νº 2012-647 DCΤου Συνταγματικού Συμβουλίου της Γαλλίας
Κωλύματα εκλογής Βουλευτών σε περίπτωση πρόωρης διάλυσης της Βουλής
Μεταρρύθμιση Πανεπιστημίου και Σύνταγμα» του Σπυρίδωνος Φλογαϊτη, καθηγητή Νομικής. Αναδημοσίευση από ΕφημΔΔ 6/2011 Περισσότερα στο κείμενο pdf, που αναρτάται
Γιατί η Ελλάδα δεν πρέπει να φοβάται το αγγλικό δίκαιο Ενα από τα κεντρικά ερωτήµατα που επανέρχονται στη δηµόσια συζήτηση για το ελληνικό χρέος αφορά την κυριαρχία της χώρας, η οποία, κατά µία άποψη, τραυµατίζεται από τον παρεµβατικό ρόλο της ΕΕ και του ∆ΝΤ στα εσωτερικά της. Ξεχνούµε όµως ότι αυτές οι παρεµβατικές εκδηλώσεις είναι το αποτέλεσµα της κυρίαρχης, ακριβώς, βούλησής µας να ενταχθούµε σε δύο απαιτητικούς οργανισµούς, οι οποίοι, και µε τη συγκατάνευσή µας, επιτελούν ένα έργο βαθµιαίας οικουµενικής ή περιφερειακής ολοκλήρωσης.
Μεταστροφή της νομολογίας ως προς την συνταγματικότητα των πληθυσμιακών κριτήριων για την ίδρυση φαρμακείου. Σκοποί δημοσίου συμφέροντος που προκύπτουν από το Σύνταγμα και ανάγονται στην προστασία της δημόσιας υγείας και στην βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος δικαιολογούν περιορισμούς στην ίδρυση φαρμακείου, όπως η τήρηση ορισμένης απόστασης ή η πυκνότητα του πληθυσμού, όταν δεν είναι δυσανάλογοι ή προδήλως ακατάλληλοι ως προς τον σκοπό τους. Εντατικός και εμβριθής μεν έλεγχος με άξονα την αναλογικότητα, με βαρύνουσα όμως στάθμιση την προστασία της δημόσιας υγείας.
Η πρόσφατη συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας με ειδική αποστολή και περιορισμένα χρόνο ζωής έφερε στο προσκήνιο θέματα σχετικά με τη συγκρότησή της, την εντολή που λαμβάνει από τη Βουλή, τον τρόπο στήριξής της από τα κόμματα που μετέχουν σε αυτή, τα πεδία δράσης της και, ενδεχομένως, την ανάγκη νέων προβλέψεων. Το κείμενο εκκινεί από την παραδοχή και υποστηρίζει τη θέση ότι ακόμα και μια τέτοια “ειδική” κυβέρνηση διέπεται από κανόνες που κατατείνουν στη σταθεροποίηση και όχι στην ατυπία των θεσμών και της πολιτικής ζωής.
Εκτενές σχόλιο με αφορμή την 9/2009 απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου και την από 25.6.2009 απόφαση του ΕΔΔΑ Ζουμπουλίδης κ. Ελλάδος και την υποδοχή τους από τα Τακτικά Διοικητικά Δικαστήρια